Συνειδητά

Στο δωμάτιό μου έχει ησυχία. Η καρέκλα του γραφείου με την ξεβιδωμένη πλάτη, κατάλοιπο μιας εφηβείας, με κοιτάζει από απέναντι, καθώς εγώ κάθομαι στο κρεβάτι, τυλιγμένη με το κόκκινο σεντόνι, που τώρα νομίζω πως με ζεσταίνει υπερβολικά. Εδώ και μερικές ημέρες κοιμάμαι με κλειστό παράθυρο και την κουρτίνα τραβηγμένη κι αναρωτιέμαι πώς θα φτάσει και πάλι καλοκαίρι, όχι πότε, μόνο πώς. Φέτος διάλεξα να το σκεφτώ, πριν με ξαφνιάσει. Η νύστα με προλαβαίνει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s