Νυχτερινό πλοίο

Από τη θέση του συνοδηγού γυρνώ το βλέμμα προς τα επάνω. Δίπλα μου, το πράσινο λεωφορείο ταλαντεύεται σαν βάρκα στο κύμα, καθώς  πέφτουμε μαζί του ρυθμικά μέσα στις λακκούβες του δρόμου. Σηκώνω τα μάτια ψηλά, η άσφαλτος δεν φαίνεται. Στα παράθυρα του διπλανού λεωφορείου καθρεφτίζονται φώτα,  ακαθόριστα και αχνά. Πιο πάνω ο μαύρος ουρανός. Με ανοιχτά τα μάτια βυθίζομαι μέσα μου και νομίζω πως δίπλα υπάρχει ένα πλοίο που ταξιδεύει άδειο μες στη νύχτα. Για λίγο οι ήχοι εξαφανίζονται και έχω την ψευδαίσθηση της αλμύρας στο πρόσωπό μου, καθώς πιάνω την κουπαστή γερά με τα δυο μου χέρια. Αλλά αέρας δεν φυσάει μέσα στο αμάξι, μόνο η ανάσα μου κινεί στιγμιαία τα μαλλιά που έχουν πέσει μες στα μάτια μου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s