Πάρε τις ντομάτες κι έλα

Η πρόσκληση σε δείπνο από την κυρία Κ με αιφνιδίασε. Μου τηλεφώνησε χθες το απόγευμα, την ώρα που έβγαζα βόλτα τον σκύλο στο πάρκο. Το τηλέφωνο χτύπησε δύο ή τρεις φορές μέχρι να το σηκώσω κι όταν το έκανα άκουσα στην άλλη άκρη της γραμμής μια φωνή λεπτή και χαμηλή. Χρειάστηκε να την παρακαλέσω να μιλά λίγο πιο δυνατά, προσποιούμενη ότι το τηλέφωνό μου δεν είχε εκείνη την ώρα δίκτυο. Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να σιγουρευτώ ότι μου μιλούσε, γιατί ακόμη δεν μπορούσα να το πιστέψω.

«Έχεις καθόλου ντομάτες στο σπίτι;»

«Ορίστε;»

«Θα φτιάξουμε μια απλή πατατοσαλάτα. Έχω τις πατάτες, έχω φρέσκο κρεμμύδι, τυράκι απ’ το χωριό, μόνο ντομάτες μου λείπουν»

«Έχω». Δεν είχα

«Ωραία λοιπόν, φέρε και τη δουλειά σου να δούμε. Φέρε τον καλύτερό σου πίνακα και θα συζητήσουμε»

«Σύμφωνοι»

«Μένω στην οδό… θα πάρεις όποιο λεωφορείο ανεβαίνει το βουνό και στην τέταρτη στάση από την πλατεία κατεβαίνεις»

«Μάλιστα»

«Στις 8 θα σε περιμένω. Μην ξεχάσεις τις ντομάτες»

Η ώρα τώρα έχει πάει έξι. Φεύγω. Πρέπει να να περάσω από τον μανάβη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s