Δαιμόνια (μέρος β)

Το απόγευμα μπήκε στο σπίτι πατώντας στις μύτες των ποδιών. Είχε σκοπό να τρέξει στο υπνοδωμάτιο, να βγάλει γρήγορα το σκισμένο πουκάμισο και να το κρύψει στο πίσω μέρος της ντουλάπας. Η Σάρα δεν τον είχε δει το πρωί που έφευγε, οπότε θα μπορούσε εύκολα να την ξεγελάσει. Μια από αυτές τις ημέρες θα το πήγαινε στη μοδίστρα. Άνοιξε το συρτάρι, πήρε ένα από τα πολλά ασιδέρωτα μαύρα μπλουζάκια του και κατευθύνθηκε προς την κουζίνα. «Σάρα, πού είσαι αγάπη μου; Γύρισα!», φώναξε, αλλά δεν πήρε καμία απόκριση. Στο σπίτι δεν ακουγόταν παρά το ελαφρό σφύριγμα του αέρα που έμπαινε από το ανοιχτό παράθυρο και έγλειφε τους τοίχους. Κάθισε στον καναπέ, δίπλα στο τραπεζάκι με τη φωτογραφία της γυναίκας και της κόρης του, άναψε την τηλεόραση και περίμενε. «Για ψώνια θα έχει πάει», υπέθεσε, όμως μέσα του ένιωσε ένα τσίμπημα ανησυχίας. Σε λίγο ο ήλιος έπεσε, το μπλε φεγγοβόλημα της οθόνης πλημμύρισε το δωμάτιο και μια ακατανίκητη νύστα κατέλαβε τον Αντώνη.

Έγειρε το κεφάλι αβοήθητος και όταν ξύπνησε, τουλάχιστον τέσσερις ώρες μετά, το σκοτάδι έξω ήταν βαθύ και μπροστά στα μάτια του χόρευαν πολύχρωμες διαφημίσεις τηλεπωλήσεων. Μέχρι να καταλάβει πού βρισκόταν, ανοιγόκλεισε αρκετές φορές τα βλέφαρά του, τεντώθηκε με ραθυμία κι από το στόμα του πετάχτηκε ένα επιφώνημα κούρασης. Του φάνηκε πως μέσα, στο υπνοδωμάτιο, άκουγε ψιθύρους. Σηκώθηκε αργά και σέρνοντας τα πόδια κατευθύνθηκε προς το βάθος του σπιτιού. Φοβόταν πως η Σάρα είχε πάλι μία από τις κρίσεις της και είχε αρχίσει να μιλάει στον εαυτό της. Με βαριά καρδιά πλησίασε. Κοίταξε από την ανοιχτή πόρτα, όμως το κρεβάτι ήταν μόνο του εκεί, άστρωτο και άδειο. Πάνω στην ξύλινη καρέκλα ένα μαύρο σακάκι και στο πόμολο της ντουλάπας το λευκό γαμπριάτικο πουκάμισό του. «Τι θέλει αυτό εδώ;», αναρωτήθηκε και άνοιξε την πόρτα του μπάνιου. Τα μπλε ξυραφάκια στο νιπτήρα και η γκρίζα πετσέτα πεσμένη στο πάτωμα μαρτυρούσαν με τρόπο λεπτό την απουσία της γυναίκας. Η Σάρα δεν φαινόταν πουθενά.

Παρόλα αυτά, οι λέξεις συνέχιζαν να φτάνουν στα αφτιά του. Το ρολόι του τοίχου μετρούσε αμείλικτα τα δευτερόλεπτα, μέχρι που ανάμεσα στο οξύ τικ τακ, μια φράση ολοκληρωμένη σχηματίστηκε και τώρα απλωνόταν από τη μία άκρη του σπιτιού στην άλλη. Ο αντίλαλός της χτυπούσε στους άσπρους τοίχους κι έφτανε με ορμή στα μηνίγγια του. «Δεν αναπνέει, δεν αναπνέει, δεν αναπνέει…», επαναλάμβανε μια φωνή. Η φωνή της Σάρας. Ο Αντώνης έτρεξε στο δωμάτιο του παιδιού. Η ξύλινη κούνια στη μέση του χώρου δεν είχε μέσα παρά μια χάρτινη κούτα. Το ένα πόδι της ήταν σπασμένο. Από το ταβάνι, δεμένα με σπάγκο, κρέμονταν ψάρια σε περίεργα χρώματα και μεγέθη. Στο αχνό φως του φεγγαριού, είδε τα μάτια τους, ασημιά και μεγάλα, να τον κοιτάζουν. Απέστρεψε το βλέμμα κι άρχισε να φωνάζει, λουσμένος στον ιδρώτα:

«Σάρα! Πού είστε; Σάρα, τι έχεις κάνει;» φώναξε μέχρι που οι δυνάμεις του τον εγκατέλειψαν και τα πόδια του λύγισαν κάτω από το βάρος του πανικού. Ξαφνικά σώπασε. Ξερόβηξε λίγο και καθάρισε το λαιμό του.

Το πρόσωπό του πήρε μια έκφραση άψυχη και παγερή. Με τη μαύρη μπλούζα του σκούπισε τον ιδρώτα και όρθωσε το ανάστημά του. Πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε να περπατά από δωμάτιο σε δωμάτιο. Πριν πέσει και πάλι για ύπνο, αυτή τη φορά στο κρεβάτι του, αργά και ψύχραιμα άνοιξε με σχολαστικότητα κάθε ντουλάπα και συρτάρι, κοίταξε πίσω από κάθε πόρτα, παραμέρισε την κουρτίνα του μπάνιου και στο πέρασμά του κατέγραψε πέντε πράγματα: τη φωτογραφία της Σάρας με το παιδί, μια κούτα με γυναικεία ρούχα και παιδικά φορέματα, μια στοίβα ασιδέρωτες μπλούζες, ένα λευκό πουκάμισο και μια λουρίδα μαύρου υφάσματος καρφιτσωμένη όπως όπως στο δεξί μανίκι. 

ΤΕΛΟΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s