Μα ποια πάπια;

Σήμερα το πρωί ξύπνησα με ένα άσχημο προαίσθημα. Σηκώθηκα αργά, γύρω στις έντεκα, σέρνοντας τα πόδια και το σώμα μου μέχρι την κουζίνα, όπου ετοίμασα με νωχελικές κινήσεις ένα γαλλικό καφέ. Κάθισα στο μικρό πλαστικό τραπεζάκι και άλειψα μια φέτα ψωμί με βούτυρο Κερκύρας, ρουφώντας παράλληλα τον ζεστό καφέ μου από την κόκκινη κούπα που είχα αγοράσει πέρσι στη Μαδρίτη. Δουλειά δεν έχω εδώ και δυο βδομάδες, οπότε δεν βιαζόμουν. Έπιασα ένα περιοδικό από τη στοίβα. Μου τα φέρνει ο μπαμπάς από το περίπτερο σχεδόν κάθε μήνα. Του έχω πει να μου φυλάει ό,τι περισσεύει. Συνήθως ξεμένω με κάτι περίεργα τεύχη αστρολογίας, πολεμικών τεχνών και φροντίδας του κήπου, όμως αυτή τη φορά ο μπαμπάς κατάφερε να κρατήσει και μερικά λογοτεχνικά. Άνοιξα ένα στην τύχη. Είχε αφιέρωμα στον Κάφκα και τη «Μεταμόρφωση» κι έκλεινε με δυο γράμματα της Μίλενα που τα ‘χα ξαναδιαβάσει στην εφηβεία μου.

Είχα απορροφηθεί από το διάβασμα, όταν η ουροδόχος κύστη μου με ανάγκασε να σηκωθώ και να τρέξω στο μπάνιο, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Έσπρωξα την πόρτα με δύναμη και ανέβασα το καπάκι της τουαλέτας τόσο γρήγορα που δεν είχα προλάβει να καθίσω όταν ξανάπεσε με θόρυβο. Παρά τρίχα να κατουρηθώ. Όταν τελείωσα τράβηξα το καζανάκι και κατευθύνθηκα προς το νιπτήρα.

Σηκώνοντας το βλέμμα στον καθρέφτη, το θέαμα που αντίκρυσα μ’ έκανε να ουρλιάξω από τον τρόμο. Νομίζω μάλιστα πως πήδηξα προς τα πίσω.

«Δεν είναι δυνατόν! Όχι, δεν είναι, δεν είναι…» μονολογούσα καθως άγγιζα το πρόσωπό μου κοιτώντας το από κάθε γωνία. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή.

Βλέπετε, είχα μεταμορφωθεί σε πάπια. Δεν είχα βγάλει πούπουλα και τα συναφή, ούτε η μουσούδα μου είχε γίνει πορτοκαλί, ούτε έκρωζα, όμως με το που κοίταξα το είδωλό μου κατάλαβα ότι δεν ήμουν πλέον αυτή που ήμουν. Τώρα θα πείτε «είναι τελείως τρελή» και με το δίκιο σας. Δεν μου το έβγαζε όμως κανείς απ’ το μυαλό: ήμουν πάπια! Και το χειρότερο είναι ότι δεν μπορούσα να τηλεφωνήσω σε κανέναν για να του πω αυτό που μου συνέβαινε. Γιατί αν με κοίταζαν, θα έβλεπαν ότι τίποτα δεν είχε αλλάξει στην εξωτερική μου εμφάνιση. Άσε που θα μ’ έκλειναν και σε κανένα ψυχιατρείο. Αυτό βέβαια δεν άλλαζε το γεγονός ότι ήμουν πάπια.

Η αλήθεια είναι πως το περίμενα. Από μικρή έτρεμα αυτή τη μέρα. Και τώρα, στα τριανταπέντε μου χρόνια, συνειδητοποιούσα πως το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον.

Εξηγούμαι: Εδώ και χρόνια είχα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όλα τα θηλυκά μέλη της οικογένειάς μου είχαν περάσει από αυτό το στάδιο. Η θεία Διαμάντω και η αδελφή της, η κόρη του θείου Στέλιου, η μάνα μου, η μακρινή ξαδέρφη της που ζούσε τώρα από χρόνια στο Ιλινόις, ακόμα και η γιαγιά Δώρα. Το κακό είναι πως μόνο εγώ το καταλάβαινα. Ο παππούς Θανάσης πάντα μου το ‘λεγε:

«Έχεις το χάρισμα να βλέπεις πίσω απ’ τους ανθρώπους, μικρή μου. Σε ζηλεύω και σε λυπάμαι.» Πού να το ‘ξερα ότι αυτή μου η ικανότητα θα μ’ έφερνε σε τόσο δύσκολη θέση. Σε ποιον να μιλήσω!

Δεν είχα προλάβει να χωνέψω τη μεταμόρφωσή μου σε πάπια, όταν χτύπησε το τηλέφωνο. Πετάχτηκα ως το ταβάνι απ’ την τρομάρα κι ύστερα, ασθμαίνοντας, έτρεξα ως το σαλόνι και σήκωσα το ακουστικό:

«Ελένη; Ακόμα κοιμάσαι παιδί μου; Τι κάνεις τόση ώρα;»

«Μαμά…ήμουν στο μπάνιο.»

«Τέλος πάντων, τηλεφώνησες στην Πίτσα για τη δουλειά που σου είπα;»

«Όχι ακόμη»

«Άκουσε να σου πω Ελένη, δεν είναι καιρός για τεμπελιές. Δεν το είπα ακόμη στον πατέρα σου ότι σε απέλυσαν και δασκάλεψα και τη γιαγιά σου να κάνει το ίδιο με τον θείο Στέλιο. Ξέρεις δα πώς υπερηφανεύεται για τους γιους του και τα γραφεία τους. Κάνω σαν να μη συνέβη. Ο γιατρός μου είπε εμπιστευτικά να μην τον ταράζουμε τώρα, αλλιώς θα πάθει κανένα εγκεφαλικό και τότε… Τσιμουδιά. Κοίτα να επικοινωνήσεις με την Πίτσα και μπορεί αύριο να έχεις δουλειά. Θα του πούμε τότε ότι είχες μια καλύτερη πρόταση και… τέλος πάντων θα τα μπαλώσουμε.»

«Μα, ρε μαμά κι άμα δε βρω τίποτα;»

«Σσσς μη λες τέτοια και το γρουσουζέψεις. Εσύ να κάνεις σαν να μην άλλαξε τίποτα. Κοίταξε όμως από πίσω να κάνεις τα πάντα για να αποκατασταθεί η τάξη όσο πιο σύντομα γίνεται, κατάλαβες;»

Έκλεισα το τηλέφωνο απογοητευμένη. Δεν είχα άλλη λύση, έπρεπε να ακολουθήσω τη μέθοδο της μαμάς. Ο γιατρός έδωσε σαφείς οδηγίες.

Θα κάνω την πάπια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s